Werken buiten kantoortijd is funest voor gezinnen

Als een van de twee partners op onregelmatige uren werkt, is de kans op een scheiding 2,5 keer zo groot. Werken allebei de ouders buiten standaard arbeidstijden, dan is de kans ‘maar’ 1,6 keer hoger.

Dit blijkt uit het promotieonderzoek van Kadri Täht. Zij promoveert 27 oktober aan de Faculteit der Sociale Wetenschappen van de Vrije Universiteit Amsterdam.

In ongeveer een op de vier gezinnen in Nederland werkt iemand buiten standaard arbeidstijden: ‘s avonds, ‘s nachts of in het weekeinde. Dat heeft vaak te maken met de aard van de baan, maar soms kiezen mensen ervoor vanwege de zorg voor kinderen. Als een van beide partners buiten standaard arbeidstijden werkt, komt er meer tijd voor kinderen vrij. Maar de winst in zorgtijd voor de kinderen gaat ten koste van gezamenlijke tijd van de ouders. Hierdoor is er een verhoogd risico op een slechtere relatie en uiteindelijk zelfs een verhoogde kans op het uiteenvallen van die relatie.

Niet gedacht
De resultaten waren opmerkelijk, zei Täht: ‘Toen we mensen vroegen of ze zich ongemakkelijk voelden bij de relatie en het onregelmatige werken, bleek daar niet zoveel van. Maar toen we keken naar de daadwerkelijke invloeden op de relatie, bleken die toch wel significant te zijn.’

Allebei onregelmatig werken
Uit de cijfers blijkt verder iets raars: wanneer allebei de partners onregelmatig werken, is de kans kleiner dat er een scheiding komt, dan wanneer maar één van de partners op rare tijden van huis is. Is hèt recept om je huwelijk te redden dan om ook maar onregelmatige uren te gaan draaien? ‘Haha, ja dat zou je denken. Nee, volgens mij is de sleutel dat je als partners samen tijd doorbrengt. Wanneer je allebei onregelmatig werkt, dan zijn er automatisch meer momenten waarop je samen thuis bent en aan je relatie kunt werken, of dat nou een zaterdagmiddag of maandagochtend is.’

Vergelijking met Verenigde Staten
De onderzoekster keek niet alleen naar Nederland, maar trok ook een vergelijking met andere landen zoals de VS. Daaruit bleek dat beide landen toch nog behoorlijk verschillen als het gaat om flexibel werken. In de VS is avond-, nacht- en weekendwerk veel sterker verbonden aan banen die wat betreft beloning en status niet zo aantrekkelijk zijn, terwijl ook de financiële compensatie geringer is dan in Nederland. Verder zijn er in ons land veel meer mogelijkheden om in deeltijd te werken en juist dit blijkt een goede manier te zijn om de gevolgen van niet-standaard arbeidstijd op te vangen.

Verder flexibiliseren van werktijden onwenselijk
Verdere deregulatie van werktijden zou volgens Täht ook in ons land tot Amerikaanse toestanden kunnen leiden. ‘Men moet zich bewust zijn van de gevaren voor de werknemers en hun gezinnen bij de keuze voor het werk in afwijkende schema’s. Ik denk dat de VS een goed voorbeeld is van hoe ver dingen kunnen gaan of waar de gevaren zijn. Belangrijk is dat mensen de keuze hebben om het een of het ander te kiezen en ook de middelen om zich te beschermen tegen de mogelijke negatieve gevolgen (zoals parttime werk, loon / rusttijd compensatie, enzovoorts).’

Tips voor P&O
Werkgevers kunnen de eventuele schade voor onregelmatig werkende medewerkers verminderen, zegt Täht. En wel op drie manieren.

  • Geef mensen een keuze òf ze flexibel werken, en àls ze flexibel werken, wanneer dan. Als mensen invloed hebben op de uren die ze werken en dat een beetje kunnen voorspellen en reguleren, dan worden belangrijke negatieve effecten weggenomen.
  • Maak medewerkers bewust van de mogelijke negatieve consequenties. Dan kunnen ze er ook op inspelen in hun privésituatie.
  • Zorg ervoor dat mensen niet terecht komen in een situatie waarin ze gedwongen worden om op onregelmatige tijden te werken zonder dat daar een soort van compensatie tegenover staat. Mensen lijden het meest wanneer ze ontevreden zijn met de situatie.

Bron: PenOactueel.nl

Geplaatst in het nieuwe werken | Getagget , , , , , , , , | Plaats een reactie

Meer werknemers met burn-out

Steeds meer werknemers kampen met burn-outklachten. Vorig jaar had dertien procent van de werkenden een burn-out, tegenover elf procent in 2007.

Dit blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek.

Hoogopgeleiden voelen zich met vijftien procent vaker opgebrand dan lager opgeleiden (dertien procent). Werknemers met een middelbare opleiding hadden met twaalf procent het minst last van burn-out klachten. Jonge werknemers hebben minder vaak een burn-out dan oudere werknemers. Van alle 15- tot 25-jarigen had een op de tien te maken met burn-outklachten. In de leeftijdscategorie 25 tot 55-jarigen ging het om ruim een op de zeven werknemers.

In het onderwijs komen burn-outklachten het meest voor, op de voet gevolgd door de industrie. In de landbouw en visserij hebben de minste mensen last van burn-outklachten.

Bron: NU.nl

Geplaatst in maatschappij, werken | Plaats een reactie

Week van de vleeswaren

Het is deze week de ‘Week van de vleeswaren’. Laat dit even bezinken. Het is deze week – echt waar – de ‘Week van de vleeswaren’. Deze week dus driewerf hoera voor de Bob de Bouwer boterhammenworst, leve de gelardeerde varkenslever, hoezee voor de ham, bravo voor de bloedworst en hulde, echt hulde aan de onvolprezen kipfilet met tuinkruiden. Boegbeeld en slagersdochter Nicolette van Dam zegt op de website: “Als kind speelde ik al winkeltje in de slagerij van mijn ouders”. Ik weet niet hoe het met u gesteld is, maar ik voel onmiddellijk een enorme drang om de Nutella, kaas en kokosbrood de deur uit te donderen en ter plekke twee ons rosbief weg te happen. Als Nicolette haar prodent-smile er tegenaan gooit, dan ben ik verkocht.

Enige tijd geleden ben ik behoorlijk los gegaan toen iemand had besloten dat het tijd was voor de ‘Week van Het Nieuwe Werken’. En dat is dan nog een onderwerp waar ik me het belang van een themaweek nog enigzins bij kan voorstellen. Wat is het volgende dat ons te wachten staat? Dag van de drop? Week van de wortel? Maand van de matze? Jaar van de yoghurt? Eeuw van de eikeltjeskoffie?

Ondermeer door televisieprogramma’s zoals Hart van Nederland en De Villa weet ik dat er in Nederland sprake is van een verontrustende vorm van smaakerosie. We lijken met zijn allen af te stevenen op collectief debielisme. Ik had dat al bijna geaccepteerd, maar nu breekt er echter iets in mij. Ik weet niet welke Hans Worst de ‘Week van de vleeswaren’ heeft verzonnen, maar je kunt je voorstellen dat mijn vingers jeuken om dit initiatief volledig tot op de schenkels van de varkenspootjes af te branden. Nokken met die onzin! Wacht eens even … Wat schetst mijn verbazing. Het lijkt erop dat ik in de minderheid ben; een roepende in de woestijn. Op de website weekvandevleeswaren.nl staat namelijk: “Wegens het succes en de vele positieve reacties op de eerste editie afgelopen jaar, vindt ook in 2011 weer de Week van de Vleeswaren plaats.”

Ik trek dit niet langer. Het is tijd voor een daad van verzet. Uit pure hufterigheid eet ik de rest van de week alleen nog maar boterhammen met pindakaas. Dat zal ze leren!

Geplaatst in maatschappij | Getagget , , , , , | 2 reacties