Week van de vleeswaren

Het is deze week de ‘Week van de vleeswaren’. Laat dit even bezinken. Het is deze week – echt waar – de ‘Week van de vleeswaren’. Deze week dus driewerf hoera voor de Bob de Bouwer boterhammenworst, leve de gelardeerde varkenslever, hoezee voor de ham, bravo voor de bloedworst en hulde, echt hulde aan de onvolprezen kipfilet met tuinkruiden. Boegbeeld en slagersdochter Nicolette van Dam zegt op de website: “Als kind speelde ik al winkeltje in de slagerij van mijn ouders”. Ik weet niet hoe het met u gesteld is, maar ik voel onmiddellijk een enorme drang om de Nutella, kaas en kokosbrood de deur uit te donderen en ter plekke twee ons rosbief weg te happen. Als Nicolette haar prodent-smile er tegenaan gooit, dan ben ik verkocht.

Enige tijd geleden ben ik behoorlijk los gegaan toen iemand had besloten dat het tijd was voor de ‘Week van Het Nieuwe Werken’. En dat is dan nog een onderwerp waar ik me het belang van een themaweek nog enigzins bij kan voorstellen. Wat is het volgende dat ons te wachten staat? Dag van de drop? Week van de wortel? Maand van de matze? Jaar van de yoghurt? Eeuw van de eikeltjeskoffie?

Ondermeer door televisieprogramma’s zoals Hart van Nederland en De Villa weet ik dat er in Nederland sprake is van een verontrustende vorm van smaakerosie. We lijken met zijn allen af te stevenen op collectief debielisme. Ik had dat al bijna geaccepteerd, maar nu breekt er echter iets in mij. Ik weet niet welke Hans Worst de ‘Week van de vleeswaren’ heeft verzonnen, maar je kunt je voorstellen dat mijn vingers jeuken om dit initiatief volledig tot op de schenkels van de varkenspootjes af te branden. Nokken met die onzin! Wacht eens even … Wat schetst mijn verbazing. Het lijkt erop dat ik in de minderheid ben; een roepende in de woestijn. Op de website weekvandevleeswaren.nl staat namelijk: “Wegens het succes en de vele positieve reacties op de eerste editie afgelopen jaar, vindt ook in 2011 weer de Week van de Vleeswaren plaats.”

Ik trek dit niet langer. Het is tijd voor een daad van verzet. Uit pure hufterigheid eet ik de rest van de week alleen nog maar boterhammen met pindakaas. Dat zal ze leren!