Kill them with kindness

”Goedemorgen, bent u zich ervan bewust dat dit een 30 kilometer per uur zone is?” Door het geopende raam spreek ik met een vriendelijke glimlach de bestuurder aan. De man heeft zojuist zijn plug-in hybride stilgezet. Hij moest wel, want ik stapte voor hem de weg op waarbij ik resoluut mijn hand omhoog stak. Ik zie hem twijfelen. Wat te doen? Een grote bek opzetten of mijn vraag beantwoorden? Mijn immer vriendelijke glimlach geeft de doorslag. ”Ja, nu u het zegt, ik heb er even niet aan gedacht …,” klinkt het wat verward. ”Ik vermoedde het al. U kwam zo enthousiast de weg omhoog rijden. Dank u voor uw begrip en een fijne dag verder.” De man vervolgt rustig zijn weg, zich waarschijnlijk afvragend wat er zojuist eigenlijk gebeurd is.

Dagelijks komen er op deze manier velen door onze straat de heuvels van Arnhem-West op gedenderd. Sluipverkeer, het is hier best wel een dingetje. Op diverse punten in de wijk staan 30-borden en herhalingsborden, maar de haastige forens heeft daar geen oog voor. Die wil maar twee dingen: ’s ochtend snel naar zijn werk en ’s avonds weer snel naar huis. Borden helpen niet, ze naar de verdommenis staren helpt niet, rustig-aan-gebaren maken helpt niet (levert je alleen maar een opgestoken middelvinger op). En dus kies ik de laatste tijd steevast voor mijn nieuwe methode: vriendelijk glimlachen. Kill them with kindness.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s