Super 73e – elektrisch fietsen, maar dan cool

Ik woon op de heuvels van Arnhem-West en de elektrische fiets is in onze omgeving een zeer populair vervoermiddel. Mijn vrouw heeft er ook een. Ik niet. Op de een of andere manier voel ik mij in mijn mannelijkheid bedreigd, of zo. Op mijn persoonlijke apenrotsje is geen ruimte voor trapondersteuning. Viagra voor de fietser, daar wil ik als man niet aan. Dat voelt alsof ik onderaan de heuvel capituleer en zeg: “Je bent te steil voor mij.” Toegegeven: wanneer wij uit het centrum terug fietsen naar huis en ik zie mijn vrouw – met vol stuurkrat en zoonlief achterop – de bult opknallen, dan ben ik stiekem een beetje jaloers. Toch laat ik mij op mijn akoestische stalen ros niet kennen. Met geveinsde moeiteloosheid bestorm ik de heuvel, de zuurgraad in mijn dijbenen naar angstaanjagende hoogte opjagend.

Als er nou eens stoere e-bikes waren, dan kan ik de aanschaf ervan tenminste nog rechtvaardigen als zijnde een ‘cool gadget’ of iets van die strekking. Net zoals sommige mannen van middelbare leeftijd ineens op een Harley-Davidson gaan rijden, of een drone kopen, of gitaarles nemen. Op de een of andere manier zien elektrische fietsen er altijd extreem suf uit. Het gebruik van de term e-bike verandert daar niets aan. Het blijft een suf ding. Gelukkig, er gloort een lichtpuntje aan de horizon … De Super 73e. Dit is een elektrisch fietsje waarvoor ik bereid ben om van mijn apenrots af te dalen!

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s